เกี่ยวกับ DRBA

สมาคมพุทธธรรมแดนธรรม (DRBA) เดิมชื่อสมาคมพุทธจีน-อเมริกัน ก่อตั้งโดยท่านอาจารย์สวินหัวในปี 1959 ก่อตั้งเป็นองค์กรศาสนาและการศึกษาที่ไม่แสวงหาผลกำไรที่ได้รับการอนุมัติจากรัฐและรัฐบาลกลาง โดยมีจุดประสงค์เพื่อนำคำสอนอันแท้จริงของพระพุทธเจ้าไปสู่ทั่วโลก

ในปี 1962 อาจารย์ฮวารับคำเชิญของลูกศิษย์มายังอเมริกา ในปี 1966 เขาก่อตั้งศูนย์การศึกษาและปฏิบัติพุทธศาสนาแบบพำนักในซานฟรานซิสโก ในปี 1970 ศูนย์ย้ายไปยังสถานที่ที่ใหญ่ขึ้นและกลายเป็นวัดเขาทอง หนึ่งในศูนย์พุทธชั้นนำของแคลิฟอร์เนียตอนเหนือ

สมาคมได้ก่อตั้งศูนย์อื่นๆ ต่อมา: สถาบันแปลคัมภีร์พุทธนานาชาติ (1973) นครศักดิ์สิทธิ์หมื่นพุทธะในทัลเมจ (1976) วัดศักดิ์สิทธิ์วงล้อทองในลอสแองเจลิส (1976) วัดศักดิ์สิทธิ์พระพุทธเจ้าทองในแวนคูเวอร์ (1984) วัดศักดิ์สิทธิ์ยอดเขาทองในซีแอตเทิล (1984) วัดศักดิ์สิทธิ์อวตังสกะในคาลการี (1986) และสถาบันพุทธธรรมแท้ในไต้หวัน (1989) นครศักดิ์สิทธิ์หมื่นพุทธะยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยพุทธธรรมแดนธรรม โรงเรียนมัธยมพัฒนาคุณธรรม และโรงเรียนประถมปลูกฝังความดี

สมาคมพุทธธรรมแดนธรรม (เดิมชื่อสมาคมพุทธจีน-อเมริกัน) ก่อตั้งโดยท่านอาจารย์สวินหัวในปี ค.ศ. 1959 ที่สหรัฐอเมริกา โดยใช้แดนธรรมเป็นขอบเขต สมาคมมุ่งมั่นที่จะเผยแพร่คำสอนที่แท้จริงของพระพุทธเจ้าไปทั่วโลก สมาคมอุทิศตนเพื่อรักษาประเพณีสังฆะผ่านการฝึกอบรมและการบวชพระภิกษุและภิกษุณี การแนะนำฆราวาสที่ประสงค์จะศึกษาพุทธศาสนา การแปลและเผยแพร่คัมภีร์พุทธ การส่งเสริมการศึกษาที่ให้พื้นฐานทางศีลธรรมและจริยธรรมแก่นักเรียน และการนำประโยชน์และความสุขมาสู่สรรพสัตว์ ความหวังคือบุคคล ครอบครัว สังคม ประเทศชาติ และโลกทั้งใบจะค่อยๆ บรรลุสภาวะแห่งความจริงและความดีสูงสุดภายใต้อิทธิพลอันเปลี่ยนแปลงของพุทธธรรม

สมาชิกสมาคมพุทธธรรมแดนธรรมถือว่าสำคัญยิ่งที่ผู้ปฏิบัติธรรมต้องรักษามาตรฐานทางจริยธรรมและการปฏิบัติอันสูงส่งที่พระพุทธเจ้าทรงสอนไว้ แม้เราอาจไม่ถึงมาตรฐานเหล่านี้ แต่การเจือจางคำสอนและลดระดับลงสู่ข้อจำกัดและมุมมองที่คับแคบของเราเองถือเป็นความผิดพลาด แต่เราควรยอมรับข้อบกพร่องและข้อจำกัดของเรา และ "พยายามอย่างเต็มกำลัง" เพื่อเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริงไปสู่ความดีในอุดมคติที่พระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์เป็นตัวอย่าง

พระโพธิสัตว์คิดกับตัวเองว่า "ตั้งแต่อดีตกาลที่ไม่มีจุดเริ่มต้น เนื่องจากความโลภ ความเกลียด และความเขลา ในกาย วาจา และใจ ข้าพเจ้าได้สร้างกรรมชั่วอันนับไม่ถ้วนไม่มีที่สิ้นสุด หากกรรมชั่วนี้มีสาระและรูปร่าง มันจะหมดขอบเขตของอวกาศและไม่สามารถบรรจุได้ ข้าพเจ้าบัดนี้ชำระกรรมทั้งสามของข้าพเจ้าให้บริสุทธิ์และกลับใจอย่างจริงใจต่อหน้าพระพุทธเจ้าทั้งหมดและคณะพระโพธิสัตว์ทั่วแดนธรรม ในระบบโลกมากมายเท่าฝุ่นละอองในโลก ข้าพเจ้าจะไม่ทำสิ่งเหล่านี้อีก แต่จะยืนหยัดในคุณความดีของศีลอันบริสุทธิ์เสมอ"

ยิ่งเราศึกษาสูตรและปฏิบัติตามคำสอนอย่างแท้จริงมากเท่าใด เราก็ยิ่งตระหนักถึงความเขลาและข้อบกพร่องของเรามากขึ้นเท่านั้น แท้จริงแล้ว กุญแจสู่ปัญญาที่แท้จริงคือความสามารถในการมองเห็นความเขลาและข้อบกพร่องของเรา เพราะเราจะแก้ปัญหาความเขลาซึ่งเป็นรากเหง้าของความทุกข์ได้อย่างไร หากเราไม่รู้แม้กระทั่งว่ามันมีอยู่มากน้อยเพียงใด?

หากเรามีศรัทธาที่แท้จริงและความเข้าใจบางประการต่อคำสอนของพระพุทธเจ้า เมื่อเราตระหนักถึงข้อบกพร่องของเราหรือเมื่อผู้อื่นชี้ให้เห็น เราจะยินดีอย่างแท้จริง เพราะเรามีโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงและก้าวไปสู่การตรัสรู้

ผู้มีปัญญามีข้อผิดพลาดน้อย
ผู้สูงส่งแก้ไขข้อผิดพลาดของตน
ผู้ต่ำต้อยซ่อนข้อผิดพลาดของตน
คนโง่ไม่เคยเห็นข้อผิดพลาดของตน

ไม่ว่าข้อบกพร่องของเราจะใหญ่เพียงใด หรือความโลภ ความเกลียด และความหลงของเราจะขัดขวางเรามากเพียงใด เรามีศักยภาพที่จะตระหนักและเปลี่ยนแปลงเสมอ หนึ่งในสิ่งที่น่าอัศจรรย์ที่สุดเกี่ยวกับธรรมะคือ แม้มาตรฐานความบริสุทธิ์และปัญญาสูงสุดของพระพุทธเจ้าจะทำให้สภาพของเราดูหยาบและไม่บริสุทธิ์เมื่อเปรียบเทียบ แต่เราทุกคนยังมีศักยภาพที่จะเป็นเหมือนพระพุทธเจ้า

ยากที่จะตอบแทนความดีของพระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์ หากไม่มีความเมตตาอันยิ่งใหญ่ของพวกเขา เราจะไม่มีโอกาสแม้แต่จะรู้ถึงธรรมชาติที่แท้จริงและตรัสรู้ของเรา นับประสาทางปฏิบัติเพื่อให้บรรลุ

"ข้าพเจ้าเป็นแพทย์ที่ดีสำหรับผู้ที่ทุกข์ทรมานจากโรคภัย ข้าพเจ้าชี้ทางที่ถูกต้องแก่ผู้ที่หลงทาง ข้าพเจ้าเป็นแสงสว่างสว่างไสวสำหรับผู้ที่อยู่ในคืนที่มืดมิด และข้าพเจ้าทำให้คนยากจนค้นพบสมบัติที่ซ่อนอยู่ พระโพธิสัตว์จึงให้ประโยชน์เท่าเทียมกันแก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย...... ทำไม? เพราะพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ผู้มาอย่างนั้น รับเอาหัวใจแห่งความเมตตาอันยิ่งใหญ่เป็นสาระสำคัญ ผ่านสรรพสัตว์ พวกเขาจึงเกิดความเมตตาอันยิ่งใหญ่ จากความเมตตาอันยิ่งใหญ่ จิตโพธิจึงเกิดขึ้น ด้วยจิตโพธิ พวกเขาจึงบรรลุการตรัสรู้ที่เท่าเทียมและถูกต้อง"

หากเรารักษามาตรฐานสูงของคำสอนของพระพุทธเจ้า เราจะให้โอกาสแก่ตนเองและผู้อื่นในการบรรลุความสุขและปัญญาสูงสุดที่มาจากการศึกษาและปฏิบัติ เราควรปกป้องสมบัติอันล้ำค่าของธรรมะอย่างระมัดระวัง