इतिहासः
धर्मक्षेत्रे बौद्धसङ्घस्य मूलानि, विस्तारः, संस्थागतचक्राणि च अनुस्मरणीयानि।
इतिहासः
आर्यवर्यस्य महेन्द्रस्य स्वान् ह्वा गुरोः मार्गदर्शने दृष्ट्या स्थापितस्य धर्मक्षेत्रे बौद्धसङ्घस्य मूलचक्राणि अन्वेष्यताम्।
मठसङ्घस्य एकीकरणम्
आर्यवर्यस्य स्वान् ह्वा गुरोः पश्चिमे एकरूपः आचारमानदण्डः केन्द्रीयसंस्था च स्थापयितुं दृष्टिः।
स्वान् ह्वा गुरुः चीनये सम्यग्मठविधानस्य ह्रासस्य चिह्नानां एकतमं महत्सु मठशिक्षामठेभ्यः स्वतन्त्रैः एकैकः वा द्वौ चेत्युपासकौ वा उपासिके वा ये इष्टं कुर्वन्ति इति क्रमिकः संक्रमणः इति अवगच्छत स्म। विधानेऽस्मिन् औदासिन्यप्रवृत्तिः पश्चिमे न प्रसरतु इति गुरुः सर्वान् सङ्घसदस्यान् लोकांश्च एकस्यां संस्थायां एकीकर्तुं इच्छति स्म, या सङ्घसदस्यानां एकरूपाणां शुद्धाचारमानदण्डान् रक्षितुं सङ्घस्य वस्तुतः सदस्येभ्यः न्यूनतया दत्तुं च शक्नुयात्।
केन्द्रीयसंस्थां सुदृढीकर्तुं वृद्ध्यमानानां अमेरिकीयशिष्याणां संख्या च मान्यतां कर्तुं च, 1968 तमे वर्षे मार्गे बौद्धविद्यालयः नूतनेन चीन-अमेरिकबौद्धसङ्घेन विस्तारितः आसीत्। अस्याः संस्थायाः विस्तारेण अन्तर्राष्ट्रीयतां प्रतिपद्यमानायाः 1984 तमे वर्षे संस्थानां नाम अधिकारिकरूपेण धर्मक्षेत्रे बौद्धसङ्घ इति परिवर्तितम्।
वृद्धिः तथा ग्लोबलविस्तारणम्
प्रारम्भिकमूलानि अतिक्रम्य विश्वे महत्सु मठेषु विद्यालयेषु च लोकधर्मकेन्द्रेषु च स्थापयितुं।
धर्मं शिक्षितुं इच्छतां अमेरिकीयानां महत्या आविर्भावेन लघुः तियान्हूदेवालयः शीघ्रं न्यूनः अभूत्, 1970 तमे वर्षे सङ्घः त्रिस्तम्भे महत्यां ईट्टकद्वारे सुवर्णपर्वतध्यानमठं कर्तुं संचलितवान्। 1976 तमे वर्षे स्वान् ह्वा गुरुः उत्तरकैलिफोर्नियायां आदर्शप्रबोधपर्वते पञ्चशतद्वीपीयभूमिं व्यापयन्तं सहस्रबुद्धपुण्यक्षेत्रं सस्थापितवान्।
स्वान् ह्वा गुरुणा सस्थापितेषु अन्येषु बहुषु देवालयेषु मठेषु प्रत्याहरणकेन्द्रेषु च मध्ये लास्-एन्जेलेस्यां सुवर्णचक्रमठः, लॉन्गबीचे लॉन्गबीचमठः, वैंकूवर्यां सुवर्णबुद्धमठः, सिएट्ल्यां सुवर्णशिखरमठः, कैलगार्यां अवतांसकमठः, बरकलेबौद्धमठः विश्वधर्मसंस्थानं च, तथा बोलिन्गेमे, कैलिफोर्नियायां द्वे अधिकारिकालये अन्तर्राष्ट्रीयानुवादसंस्थानं च अन्तर्गतानि सन्ति।