Kurucumuz

Yirminci yüzyılın en seçkin Çinli Budist ustalarından biri olan Saygıdeğer Usta Hsuan Hua (Xuanhua, 1918-1995), bir manastır reformcusu ve Budizmi çok sayıda Batılıya öğreten ilk Çinli ustaydı. Uzun kariyeri boyunca manastır geleneğinin önceliğini, değer temelli eğitimin temel rolünü, Budistlerin geleneksel ruhsal uygulama ve otantik kutsal metinlere dayanma ihtiyacını ve dinler arasında saygı ve anlayışın önemini vurguladı.

Bu hedeflere ulaşmak için, Buddha'nın orijinal öğretilerinin temel ilkelerini açıklamaya, düzgün bir şekilde atanmış bir manastır topluluğu kurmaya, Budist Kanonunun İngilizce ve diğer dillere çevirisini organize edip desteklemeye ve okullar, dini eğitim programları ile akademik araştırma ve öğretim programları kurmaya odaklandı.

1918'de Çin'in kuzeydoğusunda, Harbin'in güneyinde küçük bir köyde köylü bir ailede doğan Saygıdeğer Usta, sekiz çocuğun en küçüğüydü. Babasının soyadı Bai, annesinin kızlık soyadı Hu idi. Annesi vejetaryendi ve hayatı boyunca Buddha Amitabha'nın adını okuma uygulamasını sürdürdü. Saygıdeğer Usta resmi olarak Budist olduğunda, onlu yaşlarının ortalarında, ona Dharma adı Anci ("Barış ve Şefkat") verildi ve keşiş olduktan sonra To Lun (Dulun — "Yeniden Doğuş Çarkından Kurtarıcı") olarak da biliniyordu. Weiyang (ayrıca Guiyang olarak telaffuz edilir) Chan soyunun Dharma mührünü verirken, Yaşlı Chan Ustası Xuyun (1840-1959) ona Hsuan Hua (Xuanhua — "Duyur ve Dönüştür") Dharma-aktarım adını verdi.

Saygıdeğer Usta çocukken annesinin örneğini izledi, sadece vejetaryen yemek yedi ve Buddha'nın adını okudu. On bir yaşındayken yerde yatan ölü bir bebek görünce, doğum ve ölümün temel önemine ve tüm olayların geçiciliğine uyandı. Sonra keşiş olmaya ve Budist Yolda uygulama yapmaya karar verdi, ancak annesinin ölümünden sonraya kadar yapmama isteğini kabul etti. On iki yaşındayken, gerçek bir ruhsal öğretmen aramak için kapsamlı seyahat etmek üzere ailesinin iznini aldı.

On beş yaşında Saygıdeğer Usta ilk kez okula gitti ve on altı yaşındayken, okuma yazma bilmeyen ancak Buddha'nın öğretilerini öğrenmek isteyen köylülerine yardım etmek için Budist Sutraları hakkında ders vermeye başladı. Sadece çalışkan ve odaklanmış değildi, aynı zamanda fotoğrafik bir hafızaya sahipti ve bu sayede Konfüçyüs geleneğinin Dört Kitabını ve Beş Klasiğini ezberleyebildi. Ayrıca geleneksel Çin tıbbı, astroloji, kehanet, fizyonomi ve büyük dinlerin kutsal metinlerini de incelemişti. On yedi yaşında, tek öğretmen olarak yaklaşık otuz yoksul çocuk ve yetişkine ders verdiği ücretsiz bir okul kurdu.

On sekiz yaşında, sadece iki buçuk yıllık eğitimden sonra, ölümcül hasta annesine bakmak için okulu bıraktı. Annesi öldüğünde on dokuz yaşındaydı ve üç yıl boyunca, sorgum saplarından yapılmış bir kulübede mezarının yanında meditasyon yaparak anısını onurlandırdı.

Mezar başında evlat yası döneminde, Lotus Sutra'yı okurken, Usta derin bir uyanış yaşadı. Daha sonra derin meditasyondayken, onu ziyarete gelen ve Budadharma'yı Batı dünyasına getirme görevini veren Altıncı Chan Budist Patriği Huineng'i (638–713 MS) gördü.

Yas döneminin sonunda, Saygıdeğer Usta öğretmeni olarak Chan Budist Ustası Changzhi'yi aldı ve acemi keşiş olarak Üç Koşul Manastırı'na girdi. Chan Ustası Changzhi daha sonra ona Jinding Pilu Chan soyunun Dharma'sını miras bıraktı. Bu süre zarfında Usta sadece meditasyona değil, aynı zamanda Budist kutsal metin geleneğinin incelenmesine ve Çin Budizminin tüm büyük okullarında ustalaşmaya da kendini adadı.

Changbai Dağları'nda bir süre yalnız meditasyondan sonra, Usta 1946'da Çin'in güneyine uzun yolculuğa başladı. 1947'de Budist kutsal dağı Putuoshan'da keşiş olarak tam atama aldı. 1948'de iki bin milden fazla yolculuktan sonra Usta Nanhua Manastırı'na ulaştı ve Çin'in en saygı duyulan aydınlanmış ustası Chan Ustası Xuyun'a (1840-1959) eğildi. Ondan Usta, uyanışını doğrulayan "zihin mührü" sertifikasını ve daha sonra Chan Okulu'nun Weiyang soyunun Dharma'sının daha resmi bir aktarımını aldı.

1949'da Usta Çin'den ayrılarak Hong Kong'a gitti. Orada meditasyon öğretti, Budist Sutraları hakkında dersler verdi ve basımlarını destekledi. Ayrıca Buddha ve Bodhisattva imgelerinin yapılmasını sipariş etti ve anakara Çin'den gelen manastır mültecilerine yardım etti.

Hong Kong'daki bu yıllarda ayrıca Western Bliss Garden Manastırı'nı (Xi Le Yuan) inşa etti, Budist Ders Salonu'nu (Fojiao Jiangtang) kurdu ve Flourishing Compassion Manastırı'nı (Ci Xing Si) yeniden inşa edip restore etti, sağlam bir uygulayıcı topluluğu oluşturdu.

1962'de, o sırada San Francisco Körfez Bölgesi'nde yaşayan Hong Konglu öğrencilerinin daveti üzerine Amerika Birleşik Devletleri'ne seyahat etti ve daha önce Hong Kong Budist Ders Salonu'nun bir şubesi olarak kurulmuş olan San Francisco Budist Ders Salonu'nda (Sanfanshi Fojiao Jiangtang) ders vermeye başladı. San Francisco'daki Budist Ders Salonu'ndaki topluluk hem boyut hem de çeşitlilik olarak büyüdükçe, kurumun adı Sino-Amerikan Budist Derneği olarak değiştirildi.

1970'de Saygıdeğer Usta Chinatown'dan San Francisco'nun Mission Bölgesi'nde bulunan yeni kurulan Gold Mountain Manastırı'na (Jinshan Si) taşındı. 1975'te Usta organizasyonun ilk şube manastırını — Los Angeles'taki Gold Wheel Tapınağı'nı (Jinlun Si) kurdu; ve 1976'da yeni merkezi, Kaliforniya Ukiah'daki On Bin Buda Şehri'ni (Wan Fo Cheng) kurdu. Sonra 1984'te organizasyonun adı Sino-Amerikan Budist Derneği'nden Dharma Alemi Budist Derneği'ne değiştirildi.

1968 yazında Usta, çoğu üniversite öğrencisi olan bir grup Amerikalının yoğun eğitimine başladı. 1969'da, acemi olarak atadığı iki Amerikalı kadın ve üç Amerikalı erkeği tam atama için oraya göndererek Tayvan'ın manastır topluluğunu şaşırttı. Onlar, o dönemde tam olarak atanmış Budist keşiş ve rahibeler olan ilk Amerikalılardı.

Sonraki yıllarda, Saygıdeğer Usta dünyanın her yerinden onunla çalışmak için Kaliforniya'ya gelen hem Asyalı hem de Batılı yüzlerce kişinin atamasını eğitti ve denetledi. Bu manastır öğrencileri şimdi, Saygıdeğer Usta'nın ve öğrencilerinin Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, Avustralya ve birkaç Asya ülkesinde kurdukları yirmi üç tapınak, manastır ve manastır evinde öğretiyor.

Saygıdeğer Usta, Budizmin doğru öğretilerini Batıya aktarmaya kararlıydı ve Çin'de yaygınlaşan yozlaşmış uygulamalar olarak gördüğü şeyleri kesin olarak reddetti. Öğrencilerini, sağduyuya uygun ve faydalı olan gerçek, kutsal metin temelli uygulamalar ile sağlıksız kültürel birikimler olan ritüel batıl inançlar arasında ayrım yapmada yönlendirdi.

Başlattığı manastır uygulamasındaki birçok reform arasında, manastır öğrencilerinin manastır Sangha'sına üyeliğin bir işareti olarak manastır cübbesi veya kurallar kuşağını (kaṣāya) giyme eski uygulamasına uymaları konusundaki ısrarı vardı. Kendisi öğleden sonra yemek yememe yasağına uydu ve manastır öğrencilerinin de uymasını istedi. Vejetaryen bir diyetin son derece önemli olduğunu düşünüyordu. Sangha'daki öğrencilerini, günde sadece bir öğün yeme ve asla uzanmama gibi Buddha'nın faydalı çileci uygulamalarını takip etmeye teşvik etti. Manastır öğrencilerinden katı saflık bekledi ve halk öğrencilerini Budist halkın beş kuralına uymaya teşvik etti.

İngilizceyi iyi anlamasına ve gerektiğinde konuşmasına rağmen, Usta neredeyse her zaman Çince ders veriyordu. Amacı, Batılı öğrencilerini Çince, Çinli öğrencilerini İngilizce öğrenmeye teşvik etmekti, böylece birlikte Budist Kanonunun diğer dillere çevrilmesi dileğini yerine getirmeye yardımcı olabilirlerdi. Şimdiye kadar kurduğu Budist Metin Çeviri Derneği, Usta'nın yorumlarıyla birlikte birçok büyük Mahayana Sutrası dahil yüzün üzerinde çeviri cildi yayınladı.

Bir eğitimci olarak Saygıdeğer Usta yorulmak bilmezdi. On Bin Buda Şehri'nde, din adamları ve halk için resmi eğitim programları, erkek ve kız çocukları için ilk ve orta okullar ve Dharma Alemi Budist Üniversitesi kurdu. 1968'den 1990'ların başına kadar günde en az bir kez Sutralar hakkında dersler verdi ve konuşma turlarında kapsamlı seyahat etti. Dünyanın dört bir yanındaki Budistlerin isteklerine yanıt veren Saygıdeğer Usta, Dharma'yı yaymak için Hong Kong, Tayvan, Hindistan, Güneydoğu Asya ve Avrupa'ya delegasyonlar yönetti. Ayrıca Burma, Tayland, Malezya, Avustralya ve Güney Amerika'ya seyahat etti.

Saygıdeğer Usta, farklı Budist toplulukları arasında köprüler kurmada öncüydü. Mahayana Budizmi ile Theravada Budizmi arasındaki eski bölünmeyi iyileştirmek isteyen, iki geleneğin ortaklaşa sahip olduğu tam atama ve manastır kurallarının aktarımı görevlerini paylaşmak için seçkin Theravada keşişlerini On Bin Buda Şehri'ne davet etti.

Ayrıca dinler arası saygıda ısrar etti ve dinler arası diyaloğu aktif olarak teşvik etti. Dini geleneklerdeki ortak noktaları vurguladı, hepsinden önemlisi doğru ve şefkatli davranışa verdikleri önemi. 1976'da, Nanjing başpiskoposu olan ve Tayvan'daki Katolik Furen Üniversitesi'nin Rektörü olan arkadaşı Paul Kardinal Yubin ile birlikte, 1994'te Berkeley'de gerçekleşen bir Dünya Dinleri Enstitüsü için planlar yaptı.

1990'da, birkaç Avrupa ülkesindeki Budistlerin daveti üzerine, Saygıdeğer Usta büyük bir delegasyonu Avrupa Dharma turuna yönetti, o sıradaki sağlık durumu nedeniyle yolculuğun zorluklarının hayatını kısaltacağını çok iyi bilerek. Ancak her zaman olduğu gibi Dharma'yı hayatından daha önemli gördü. Dönüşünden sonra sağlığı kademeli olarak kötüleşti, ancak oldukça hastayken, bu sefer 1993'te Tayvan'a başka bir büyük tur yaptı.

Los Angeles'ta, 7 Haziran 1995'te 77 yaşında, Saygıdeğer Usta bu dünyadan ayrıldı. Yaşarken hiçbir şey arzulamadı, ne şöhret ne zenginlik ne de güç. Her düşüncesi ve her eylemi tüm duyarlı varlıklara gerçek mutluluk getirmek içindi. Ayrılmadan önce, öğrencilerine son talimatlarını bıraktı, özveri ve alçakgönüllülüğe ömür boyu bağlılığını yansıtarak:

"Ben ayrıldıktan sonra, Avatamsaka Sutra'yı ve Buddha Amitabha'nın adını istediğiniz kadar, belki yedi gün veya kırk dokuz gün okuyabilirsiniz. Cesedimi yaktıktan sonra tüm kalıntılarımı havaya saçın. Başka hiçbir şey yapmanızı istemiyorum. Bana pagoda veya anıt yapmayın.

Dünyaya hiçbir şey olmadan geldim; ayrılırken hala hiçbir şey istemiyorum ve dünyada hiçbir iz bırakmak istemiyorum. . . Boşluktan geldim; boşluğa dönüyorum."

— Usta Hsuan Hua